Van Lauwersoog naar Nieuweschans 120 kilometer

Wij liepen beide routes komen er gratis 30 kilometer bij...

Het is 6 oktober 2002 als we in Lauwersoog staan aan het begin van ons nieuwe wandelpad.

Lauwersoog– Leens (22 kilometer)

We starten in het café-restaurant, staat in het boekje en wij hebben geen bezwaar.

Langs de haven met prachtige vissersboten is het leuk wandelen. Langs het Robbengat en via de strandweg komen we in het gebied van de Marnewaard. Het is echt erg stil, leuke paden en prachtige flora, ook nu nog zo laat in het seizoen.

Het militaire dorpje Marnehuizen doet vreemd aan. Het lijkt echt een normaal dorp van afstand, later heb je het idee dat je langs een filmset of zoiets loopt, beetje ongemakkelijk eigenlijk.

Als we de dijk kruisen die de Westpolder omsluit zien we het dorpje Vierhuizen al liggen, toch nog best een eindje lopen.

Vlak voor het dorp doorkruisen we de provinciale dijk. Richting Niekerk steken we het Hunsingokanaal over via een antieke klapbrug de "Zuidemaklap" Het mooie kerkje in Niekerk heeft een bezienswaardige begraafplaats.

Na Houwerzijlstertil is het nog maar een klein stukje naar Leens waar bij we bij de Leenstertillen een rolpaal passeren die in vroeger tijden gebruikt werd voor de scheepvaart in de bocht van het Hunsingokanaal zodat ze beter koers konden houden.

Leens heeft een mooie N.H. kerk maar natuurlijk is het dorp het meest bekend door zijn borg Verhildersum die wij ooit al eens bezochten.

We besluiten eerst de wierdenroute te gaan lopen. Zo vertrekken we in november vanuit Leens naar Uithuizen.

Leens- Uithuizen (25,5 kilometer)... de wierdenroute

Het is een ronduit sombere dag als we in Leens aan het begin van deze route staan. Als we naar Warfhuizen lopen begint het serieus te regenen en hebben we een beetje spijt dat we ondanks de slechte weersverwachtingen toch gestart zijn. Helemaal omdat we na een poosje ook nog eens langs een modderpad langs het Warfhuister loopdiep lopen dat op deze dag veranderd is in een modderpoel. Bij Abelstokstertil lopen we een poosje langs de weg en zijn de weergoden ons een klein beetje beter gezind.

Het dorp Mensingweer wordt zo makkelijk bereikt, we deden dat plaatsje ook al aan in de eerste etappe van het Pieterpad.

Al snel lopen we op de wierde van Maarhuizen, waar een klein kerkhofje op is. Dan volgt de lange bijna rechte route naar Baflo waar we leuk doorheen geleid worden, de toren staat los van het kerkje en is het bezichtigen echt even waard. Het dorpje Rasquert ligt bijna tegen Baflo aan, met leuke paadjes en dito huisjes.

Dan volgt het lange pad langs de weg naar Breede, een gehucht gedomineerd door het mooie witte kerkje.

Naar Warffumis het leuk wandelen en ook door dat dorp worden we leuk geleid.

Als we Warffum verlaten is het al bijna 4 uur en we twijfelen aan de haalbaarheid van Uithuizen op één dag, gaan toch door....

Naar Rottum kruisen we de Usquerdermaar, en lopen we over een stil fietspad naar dit schilderachtige dorpje met het geboortehuis van Jan Boer een dialectschrijver.

Inmiddels is het toch echt gaan schemeren en zien we van de omgeving nog bar weinig, ook het pad is hier en daar niet meer zo geweldig zichtbaar.

Als we Doodstil passeren heb ik het eigenlijk wel gehad, door de weilanden het laatste stuk naar Uithuizen, de schapen die we onderweg passeren zijn alleen nog silhouetten......

Leens- Uithuizen (27,5 kilometer) de wadroute

We lopen op de laatste zaterdag van het jaar zoals inmiddels traditie is een stuk. Deze keer tot aan Pieterburen.

Als we opnieuw in Leens staan is dat een beetje raar gevoel, net of je helemaal niet verder bent gekomen!

Het is een beetje nevelig en waterkoud.

Naar Wehe den Hoorn is het maar een klein stukje maar wel leuk lopen al zien we van het plaatsje niet zoveel.

Dan volgt er een stuk waarvan ik niets anders kan zeggen dan doorsjouwen, over ruilverkavelingwegen passeren we een paar indrukwekkende boerderijen en de verlaten borgstee Herathema.

Als we op de Oosterweg richting Pieterburen lopen, lopen we terug wat we eerder heen liepen op het Pieterpad. We besluiten dit wandeljaar af te sluiten in de kroeg "het wapen van Hunsingo" het beginpunt van het Pieterpad, leuk!

Deel twee van deze etappe vervolgen we in januari 2003 in een prachtig winters landschap!

Pieterburen verlaten we weer snel, moeten uitkijken niet uit te glijden want het is glad op de paadjes. Na het buurtschap Kaakhorn gaat het nu richting dijk. Daar aangekomen is het onwerkelijk mooi... stil en zo wit!

Als we zo 6,5 kilometer door dit winterlandschap hebben gelopen komen we aan in Noordpolderzijl, met zijn minihaventje, en voor ons de gelegenheid ons te warmen in het Zielhoes, waar we ook gelijk wat besluiten te eten.

Opnieuw volgt zo’n 7 kilometer over de dijk, vanwaar we het Duitse waddeneiland Borkum zien liggen. Dan volgt een recht pad door de Emmapolder en Eemspolder. Als we deze keer aankomen in Uithuizen is het nog licht en kunnen we het plaatsje nog even bewonderen, zo ook de Menkemaborg die helaas gesloten blijkt in deze tijd van het jaar. Vanaf hier is het weer één route.

Uithuizen– Appingedam (22 kilometer)

In het vroege voorjaar staan we opnieuw in Uithuizen, nog geen blaadje aan de boom maar wel een flets zonnetje, echt lekker.

Een wandeling door mooi open landschap, mooie vergezichten naar dorpen in de verte gelegen zoals Uithuizermeeden.

Na over het viaduct over de N46 gelopen te zijn bereiken we het Garsthuizer Voorwerk, een voorpost van het klooster Feldwerd. We passeren enkele mooie boerderijen. Al gauw staan we naast het leuke kerkje van 't Zand. We lopen langs het mooie landgoed Alberdaheerd, later langs statige boerderijen tot we in buurtschap Arwerd aankomen. De kerk van Tjamsweer is zeer de moeite waard, we lopen Appingedam nu binnen.

Appingedam– Termunten ( 23.5 kilometer)

Inmiddels is het april als we onze route vervolgen.

Het centrum van Appingedam wordt natuurlijk niet overgeslagen, zo lopen we langs de bekende hangende keukens boven de grachtjes en langs monumentale pandjes. Een stukje volgen we het jaagpad langs het Damsterdiep. Langs de provinciale weg en door een parkje bereiken we Delfzijl.

Natuurlijk worden we over de dijk geleid waar we het Eemshotel wat gebouwd is op palen passeren.

Dan volgt het industriegebied raar genoeg is het heel erg leuk langs die fabrieken te lopen, levert leuke foto’s op! Jammer van de stank af en toe.

Oterdum is een verdwenen dorpje op de dijk, net als Heveskes waar slechts nog een kerkje van te bewonderen is. Dit is allemaal het gevolg van de industrialisatie. Oterdum was tijdens de 80 jarige oorlog vaak het toneel van strijd. Slechts een erg mooi monument herinnert ons aan het dorp.

Over de dijk komen we snel in Termunterzijl en staan we enige tijd later bij het bezienswaardige dijkje van Termunten.

Termunten- Nieuweschans (18,5 kilometer)

Het is inmiddels mei als we dit wad en wierdenpad gaan afsluiten. Direct na Termunten worden we weer de dijk opgeleid. Langs gemaal Fiemel komen we al snel bij de Punt van Reide, met een fantastisch uitzicht aldaar. Dan beginnen de Dollardpolders via de Johannes Kerkhovenpolder bereiken we de in 1924 drooggelegde Carel Coenraadpolder. Lange tijd lopen we nu over de dijk met opnieuw prachtige vergezichten. Als we buurtschap Oudedijk bereiken hebben we de dijk inmiddels verlaten. Door de weilanden lopen we nu richting Nieuw Beerta, waar het aangegeven café inmiddels helaas is gesloten. Opnieuw door de weilanden en langs de spoorlijn gaat het richting Nieuweschans, eindpunt van dit toch wel heel geslaagde wad en wierdenpad. Weer een hoofdstuk afgesloten!!

We besluiten het kustpad verder te volgen, wat dan nu de E9 gaat heten en alleen via een kaart te volgen is.