naar de foto's

 

 

 

HET FRIESE KUSTPAD

Het rode gedeelte hebben we reeds gelopen

Van Stavoren naar Lauwersoog ( 152 kilometer)

Om het Zuiderzeepad op het Wad en Wierden pad en de E9 aan te laten sluiten lopen we ook deze route. We kiezen er nu voor om onze fietsen op het eindpunt te zetten, met de auto naar het beginpunt te rijden en eenmaal uitgelopen, terug te fietsen naar de auto. Zo lopen we dus wel iets minder maar genieten dubbelop!

Stavoren – Ferwoude (19 kilometer)                       

Opnieuw staan we in de haven van Stavoren . Het is november, best fris. Het nieuwe boekje bij de hand, op weg naar Hindeloopen.

In korte tijd lopen we weer op de dijk, genieten we van het weidse landschap. 9 kilometer dijk brengt ons in Hindelopen waar we leuk door heen gestuurd worden. Mooie doorkijkjes, kerkje en de leugenbank! Tussen Hindeloopen en Workum passeren we een oud lichtbaken, helaas kunnen we niet dichtbij komen want het is privé-terrein en bewoond.

Workum is een prachtig oud handelsstadje, mooie kerk en op deze zaterdag gezellig druk. Via een betonpadje verlaten we Workum, opnieuw richting dijk. De bewoonde wereld lijkt ver weg als we na een uurtje Ferwoude bereiken.

Ferwoude – Wons (17 kilometer)                          

Januari, en het is –1 Celsius als we ons in het open polderlandschap gaan begeven. Flink doorlopen dus al is dat met het fotograferen wat lastig....na 2 kilometer zit er een zo het zich aan laat zien niet echt vriendelijke hond midden op ons wandelpad. Doen of je neus bloedt maar leuk is het niet echt.

Allingawier belooft een leuk dorpje te worden, omdat we verkeerd liepen hebben we er wat van gezien maar, het pad snijdt er langs. De officiële route kunnen we na een tijdje niet meer volgen, een metershoog hekwerk met gemene punten er bovenop verspert ons de weg en we besluiten een kort stukje langs de weg te lopen. 

In Harlingen zijn we onder de indruk van alle leuke geveltjes en gaan een kroegje in om even helemaal weer warm te worden. De weilanden zijn overvol met ganzen, een prachtig gezicht als zo’n enorme "wolk" ganzen opstijgt. Even later zijn we in Wons 

Wons – Harlingen (15 kilometer)                          

Februari, het is al weer een tijdje geleden als we besluiten ondanks de mist toch te vertrekken.

De fietsen in Harlingen bij het visserscafeetje aan de haven. Als we richting Wons rijden zien we eigenlijk geen hand voor ogen.

Toch vol goede moed van start. Het is een kleine wereld, we lopen al gauw over natte en modderige graspaden.

Het lijkt een beetje lopen om het lopen want we missen toch wel erg veel. Onderweg nog wel de molen de Eendracht die verloren in het ongetwijfeld weidse landschap staat . Zelfs blijken we nog in staat verkeerd te lopen maar al gauw lopen we over de zeedijk naar Harlingen, een prachtige plaats met mooie geveltjes en panden.

We bewonderen nog even de vissershaven die vol ligt met mooie scheepjes en gaan daarna het café in voor een gebakken visje en een haring.                                

Harlingen – Koehool (20 kilometer) 7-03-2004          

Maart, het zonnetje schijnt volop genieten dus.

We zetten de fietsen aan een hekje bij het Koehool, niet meer dan 5 huizen, een buurtschap dus.

Als we de auto in Harlingen zetten besluiten we even een kopje koffie in het cafeetje Het Havenkwartier te drinken. Al gauw gaan we de dijk op richting het Ropta-gemaal waar we de dijk voor een poosje verlaten als we door Wijnaldum worden gestuurd, onbedoeld zien we het dorpje 2 maal, alvorens we langs de Sexbierumervaart lopen.

Dan volgt het lange stuk (helaas flink tegenwind) langs het windmolenpark naar Oosterbierum. We zien het dorp eigenlijk niet echt, worden er om heen geslingerd, alvorens we weer richting dijk lopen. Naar Koehool is het nu nog een klein stukje.

Met de fiets kiezen we de snelste route terug naar Harlingen, dus langs de dijk. Met de wind in de rug zijn we er in een half uurtje. 

Koehool–Nieuw Westerhuis (22,5 kilometer) 28-03-2004

Het zou mooi weer worden later in de middag dus later dan gewoonlijk stappen we in de auto om maar eens weer naar Friesland af te reizen.

Nadat we de fietsen hebben geparkeerd en naar Koehool zijn gereden om aan de dachten we 17 kilometer te beginnen komen we er al snel achter dat we een kaartje in het boekje hebben overgeslagen. Dit wordt dus doorwandelen. Het is kouder dan verwacht, het zonnetje laat zich dus echt niet zien. Heel eerlijk gezegd boeit het landschap ook niet bijster op deze manier. Het kopje koffie in de Zwarte Haan is dan ook heel erg welkom.

Gewoon een dagje lopen om het lopen. De terugreis per fiets is pittig, een niet aflatende harde wind.

Als we eindelijk in de auto stappen begint het zonnetje te schijnen.. Jammer, maar het hoort er allemaal bij in ons kikkerlandje

Nieuw Westerhuis – Holwerd (18 kilometer) 25-04-2004

Eind april en eindelijk een zonnige dag.                     

De eerste 2,5 kilometer lopen we over een graspad langs de linkeroever van een sloot. Omdat ik de tekst niet goed had gelezen bleven we ook aan de linkeroever lopen wat al gauw afgestraft werd, we hadden aan de rechterkant verder moeten gaan.

Na 6 kilometer werd Ferwerd bereikt waar we op een heel sfeervol terras een kop koffie hebben gedronken.

Op de route naar Blija passeren we Hogebeintum een perfect terpdorpje met een prachtig kerkje. Het is te bezichtigen op afspraak.

Na Blija lopen we eindelijk weer richting dijk en worden we verrast door veel verschillend gekleurde lammetjes, aandoenlijk van lelijkheid soms!

De bollenvelden staan prachtig in bloei maar misschien mooier zijn de enorme gele vlakten, gevormd door paardebloemen.

Holwerd wordt makkelijk bereikt en als we met de fiets weer terug naar de auto zijn gereden kunnen we terug kijken op een heel geslaagde tocht.                                

Holwerd–Dokkum (13kilometer) 27-06-2004                  

Het is 27 juni en het zou eigenlijk zomer moeten zijn, toch is het zwaar bewolkt en miezierig als we onze fietsen in Dokkum zetten en naar Holwerd rijden om daar aan deze relatief korte route beginnen (ik moet herstellen van een enkelblessure)

Holwerd is een lieflijk dorpje waar we eigenlijk te weinig van krijgen te zien. Via een enorme slinger bereiken we Waaxens en over landwegen en B-weggetjes komen we al gauw in het buurtschap Lutkelaard.

Vanaf daar kronkelen we door het Friese landschap richting Dokkum, Nederlands meest noordelijke stad die absoluut de moeite waar is om nader te bekijken.

Jammer dat het zulk triest weer is, toch hebben we genoten van deze korte wandeling!                                   

Dokkum-Dokkummerzijlen (14 kilometer) 26-07-2009

Vijf jaar na de laatst gelopen etappe besluiten we het wandelen weer op te pakken. We hebben zo lang niet gelopen vanwege de B&B die in juni 2005 open ging. Omdat we van plan zijn met de inmiddels aangeschafte Cane Corso's een stuk van de GR5 te gaan lopen in het najaar is dit een goede training leek ons. Het is dan ook even zoeken naar het beginpunt maar na enig heen en weer lopen staan we eindelijk daar waar we gestopt zijn. Eerst weer een stuk door het mooie plaatsje. 14 kilometer was nooit ver maar met de honden terwijl het echt warm is, is toch even anders.

De wandeling langs de Dokkumer Ee is heerlijk, de honden doen het goed. Onderweg zien we een oude steenfabriek die alhoewel beschermd is door de monumentenwet toch wel heel erg aan restauratie toe is.

Als we Dokkummerzijlen bereiken strijken we incl. de honden op een terrasje neer om ons te goed te doen aan koffie en appeltaart. Jan gaat met de fiets de auto halen en ik rust tussen de honden liggend lekker uit!                                    

Dokummerzijlen-Lauwersoog (16.5 kilometer) 05-08-2009

De laatste etappe ineens van dit mooie pad. Waar we minder rekening hebben gehouden is dat we over veelal dijken lopen, op zich geen probleem maar er staan wel afrasteringen op die normaliter wel overgeklommen worden maar met twee honden van ieder zo'n 50 kilo is dit: tillen!!!! Zoveel mogelijk weten we het tillen te omzeilen door hekjes open te maken die eigenlijk niet open kunnen (en ook weer zorgvuldig te sluiten. Het is een prachtige route langs het door man bijt hond bekende Moddergat. Ook vandaag is het weer erg warm, waardoor we pas aan het eind van de middag zijn vertrokken. Onderweg een gigantisch recreatie/bungalow park, deze stond nog niet in het boekje vermeld. Wel uniek in opzet, het lijkt een authentiek dorp!

De natuur onderweg is schitterend.

Het laatste stuk kan ons teefje het haast niet meer volhouden, ze zit steeds en het lopen gaat moeilijk. Later blijkt bij de dierenarts dat haar knieën stuk zijn en zal ze een dubbele operatie krijgen!

Als we tegen schemering aankomen in Lauwersoog beseffen we dat er weer een "boekje" op zit!