HET
FRIESE KUSTPAD
Het
rode gedeelte hebben we reeds gelopen
Van
Stavoren naar Lauwersoog ( 152 kilometer)
Om
het Zuiderzeepad op het Wad en Wierden pad en de E9 aan te laten sluiten
lopen we ook deze route. We kiezen er nu voor om onze fietsen op het
eindpunt te zetten, met de auto naar het beginpunt te rijden en eenmaal
uitgelopen, terug te fietsen naar de auto. Zo lopen we dus wel iets
minder maar genieten dubbelop!
Stavoren
– Ferwoude (19 kilometer)
Opnieuw
staan we in de haven van Stavoren . Het is november, best fris. Het
nieuwe boekje bij de hand, op weg naar Hindeloopen.
In
korte tijd lopen we weer op de dijk, genieten we van het weidse
landschap. 9 kilometer dijk brengt ons in Hindelopen waar we leuk door
heen gestuurd worden. Mooie doorkijkjes, kerkje en de leugenbank! Tussen
Hindeloopen en Workum passeren we een oud lichtbaken, helaas kunnen we
niet dichtbij komen want het is privé-terrein en bewoond.
Workum
is een prachtig oud handelsstadje, mooie kerk en op deze zaterdag
gezellig druk. Via een betonpadje verlaten we Workum, opnieuw richting
dijk. De bewoonde wereld lijkt ver weg als we na een uurtje Ferwoude
bereiken.
Ferwoude
– Wons (17 kilometer)
Januari,
en het is –1 Celsius als we ons in het open polderlandschap gaan
begeven. Flink doorlopen dus al is dat met het fotograferen wat
lastig....na 2 kilometer zit er een zo het zich aan laat zien niet echt
vriendelijke hond midden op ons wandelpad. Doen of je neus bloedt maar
leuk is het niet echt.
Allingawier
belooft een leuk dorpje te worden, omdat we verkeerd liepen hebben we er
wat van gezien maar, het pad snijdt er langs. De officiële route kunnen
we na een tijdje niet meer volgen, een metershoog hekwerk met gemene
punten er bovenop verspert ons de weg en we besluiten een kort stukje
langs de weg te lopen.
In Harlingen zijn we onder de indruk van alle leuke
geveltjes en gaan een kroegje in om even helemaal weer warm te worden.
De weilanden zijn overvol met ganzen, een prachtig gezicht als zo’n
enorme "wolk" ganzen opstijgt. Even later zijn we in Wons
Wons
– Harlingen (15 kilometer)
Februari,
het is al weer een tijdje geleden als we besluiten ondanks de mist toch
te vertrekken.
De
fietsen in Harlingen bij het visserscafeetje aan de haven. Als we
richting Wons rijden zien we eigenlijk geen hand voor ogen.
Toch
vol goede moed van start. Het is een kleine wereld, we lopen al gauw
over natte en modderige graspaden.
Het
lijkt een beetje lopen om het lopen want we missen toch wel erg veel.
Onderweg nog wel de molen de Eendracht die verloren in het ongetwijfeld
weidse landschap staat . Zelfs blijken we nog in staat verkeerd te lopen
maar al gauw lopen we over de zeedijk naar Harlingen, een prachtige
plaats met mooie geveltjes en panden.
We
bewonderen nog even de vissershaven die vol ligt met mooie scheepjes en
gaan daarna het café in voor een gebakken visje en een haring.
Harlingen
– Koehool (20 kilometer) 7-03-2004
Maart,
het zonnetje schijnt volop genieten dus.
We
zetten de fietsen aan een hekje bij het Koehool, niet meer dan 5 huizen,
een buurtschap dus.
Als
we de auto in Harlingen zetten besluiten we even een kopje koffie in het
cafeetje Het Havenkwartier te drinken. Al gauw gaan we de dijk op
richting het Ropta-gemaal waar we de dijk voor een poosje verlaten als
we door Wijnaldum worden gestuurd, onbedoeld zien we het dorpje 2 maal,
alvorens we langs de Sexbierumervaart lopen.
Dan
volgt het lange stuk (helaas flink tegenwind) langs het windmolenpark
naar Oosterbierum. We zien het dorp eigenlijk niet echt, worden er om
heen geslingerd, alvorens we weer richting dijk lopen. Naar Koehool is
het nu nog een klein stukje.
Met
de fiets kiezen we de snelste route terug naar Harlingen, dus langs de
dijk. Met de wind in de rug zijn we er in een half uurtje.
Koehool–Nieuw Westerhuis (22,5 kilometer)
28-03-2004
Het
zou mooi weer worden later in de middag dus later dan gewoonlijk stappen
we in de auto om maar eens weer naar Friesland af te reizen.
Nadat
we de fietsen hebben geparkeerd en naar Koehool zijn gereden om aan de
dachten we 17 kilometer te beginnen komen we er al snel achter dat we
een kaartje in het boekje hebben overgeslagen. Dit wordt dus
doorwandelen. Het is kouder dan verwacht, het zonnetje laat zich dus
echt niet zien. Heel eerlijk gezegd boeit het landschap ook niet bijster
op deze manier. Het kopje koffie in de Zwarte Haan is dan ook heel erg
welkom.
Gewoon
een dagje lopen om het lopen. De terugreis per fiets is pittig, een niet
aflatende harde wind.
Als
we eindelijk in de auto stappen begint het zonnetje te schijnen..
Jammer, maar het hoort er allemaal bij in ons kikkerlandje
Nieuw Westerhuis – Holwerd (18 kilometer) 25-04-2004
Eind
april en eindelijk een zonnige dag.
De
eerste 2,5 kilometer lopen we over een graspad langs de linkeroever van
een sloot. Omdat ik de tekst niet goed had gelezen bleven we ook aan de
linkeroever lopen wat al gauw afgestraft werd, we hadden aan de
rechterkant verder moeten gaan.
Na
6 kilometer werd Ferwerd bereikt waar we op een heel sfeervol terras een
kop koffie hebben gedronken.
Op
de route naar Blija passeren we Hogebeintum een perfect terpdorpje met
een prachtig kerkje. Het is te bezichtigen op afspraak.
Na
Blija lopen we eindelijk weer richting dijk en worden we verrast door
veel verschillend gekleurde lammetjes, aandoenlijk van lelijkheid soms!
De
bollenvelden staan prachtig in bloei maar misschien mooier zijn de
enorme gele vlakten, gevormd door paardebloemen.
Holwerd
wordt makkelijk bereikt en als we met de fiets weer terug naar de auto
zijn gereden kunnen we terug kijken op een heel geslaagde tocht.
Holwerd–Dokkum
(13kilometer) 27-06-2004
Het
is 27 juni en het zou eigenlijk zomer moeten zijn, toch is het zwaar
bewolkt en miezierig als we onze fietsen in Dokkum zetten en naar
Holwerd rijden om daar aan deze relatief korte route beginnen (ik moet
herstellen van een enkelblessure)
Holwerd
is een lieflijk dorpje waar we eigenlijk te weinig van krijgen te zien.
Via een enorme slinger bereiken we Waaxens en over landwegen en
B-weggetjes komen we al gauw in het buurtschap Lutkelaard.
Vanaf
daar kronkelen we door het Friese landschap richting Dokkum, Nederlands
meest noordelijke stad die absoluut de moeite waar is om nader te
bekijken.
Jammer
dat het zulk triest weer is, toch hebben we genoten van deze korte
wandeling!
Dokkum-Dokkummerzijlen (14 kilometer) 26-07-2009
Vijf jaar na de laatst gelopen etappe besluiten we het wandelen weer op te pakken. We hebben zo lang niet gelopen vanwege de B&B die in juni 2005 open ging. Omdat we van plan zijn met de inmiddels aangeschafte Cane Corso's een stuk van de GR5 te gaan lopen in het najaar is dit een goede training leek ons. Het is dan ook even zoeken naar het beginpunt maar na enig heen en weer lopen staan we eindelijk daar waar we gestopt zijn. Eerst weer een stuk door het mooie plaatsje. 14 kilometer was nooit ver maar met de honden terwijl het echt warm is, is toch even anders.
De wandeling langs de Dokkumer Ee is heerlijk, de honden doen het goed. Onderweg zien we een oude steenfabriek die alhoewel beschermd is door de monumentenwet toch wel heel erg aan restauratie toe is.
Als we Dokkummerzijlen bereiken strijken we incl. de honden op een terrasje neer om ons te goed te doen aan koffie en appeltaart. Jan gaat met de fiets de auto halen en ik rust tussen de honden liggend lekker uit!
Dokummerzijlen-Lauwersoog (16.5 kilometer) 05-08-2009
De laatste etappe ineens van dit mooie pad. Waar we minder rekening hebben gehouden is dat we over veelal dijken lopen, op zich geen probleem maar er staan wel afrasteringen op die normaliter wel overgeklommen worden maar met twee honden van ieder zo'n 50 kilo is dit: tillen!!!! Zoveel mogelijk weten we het tillen te omzeilen door hekjes open te maken die eigenlijk niet open kunnen (en ook weer zorgvuldig te sluiten. Het is een prachtige route langs het door man bijt hond bekende Moddergat. Ook vandaag is het weer erg warm, waardoor we pas aan het eind van de middag zijn vertrokken. Onderweg een gigantisch recreatie/bungalow park, deze stond nog niet in het boekje vermeld. Wel uniek in opzet, het lijkt een authentiek dorp!
De natuur onderweg is schitterend.
Het laatste stuk kan ons teefje het haast niet meer volhouden, ze zit steeds en het lopen gaat moeilijk. Later blijkt bij de dierenarts dat haar knieën stuk zijn en zal ze een dubbele operatie krijgen!
Als we tegen schemering aankomen in Lauwersoog beseffen we dat er weer een "boekje" op zit!
|